Skip to main content
Rodzinka UK

Zostać na emigracji, czy wracać do chorych rodziców?

 

Małgorzata Mroczkowska

Ostatnie dyskusje po Brexicie, również na naszym portalu wznowiły dyskusje na temat powrotów do Polski. Skoro nie chcą nas w Anglii, skoro Wielka Brytania złożyła pozew o rozwód z Europą, to jaki jest sens nadal tu być? Przecież w Polsce też możemy być potrzebni, zwłaszcza, ze nasi rodzice nie będą już młodsi, a jedynie z każdym rokiem coraz starsi.

Rodzinka UK

Problemy Dwujęzyczności Czyli Nie Będę Mówić Wcale!


 

Tego lata Antek przeżył dwa bardzo stresujące momenty. Pierszy gdy po przyjeździe do dziadków musiał przestawić się na polski, drugi gdy wrócił do UK i znowu musiał zacząć mówić po angielsku. Jego reakacją na te dwa zdarzenia było zaprzestanie mówienia i wycofanie. O dwujęzyczności mówi się jedynie wyliczając jej pozytywne aspekty. Najczęściej przemilcza się, że jest też cena, którą dziecko płaci. To ogromny stres i co za tym idzie blokada w mówieniu gdy język wkoło nagle się zmienia.

 

Kultura

Założycielka Mumsfromlondon.com w Telewizji Polonia


Czy rodziny mieszkające za granicą będą mogły pobierać świadczenie Rodzina 500+?

 

Podczas rozmowy w studio Telewizji Polonia Małgorzata Mroczkowska przedstawiła w skrócie rodzaj zasiłków, na jakie mogą liczyć polskie rodziny mieszkające w Wielkiej Brytanii. A jak podobna pomoc wygląda w Polsce?

 

Zdrowie

Kiedy należy udać się do pediatry, a kiedy do logopedy ?

 

 

Progres w medycynie jest namacalny niemalże każdego dnia.  Mnogość specjalizacji lekarskich może przyprawić o zawrót głowy, by zaraz potem tę dolegliwość jak najlepiej zdiagnozować, a co więcej wyleczyć. Nierzadko stajemy zatem przed wyborem nie tyle samej osoby medyka, ile specjalisty, który się danym zaburzeniem, stanem chorobowym zajmuje.

Zdrowie

Klinika zdrowia seksualnego w Wielkiej Brytanii. Co oferuje i kto może z niej skorzystać?

 

Będąc u swojego lekarza przy okazji kontrolnej wizyty z pewnością zwróciłyście uwagę na ulotki rozwieszone w przychodni. Co to za dziwna klinika zdrowia seksualnego? Co oferuje taka klinika NHS (Sexual Health Clinic)? Dzisiaj przyjrzymy się dokładniej, kto może skorzystać z jej usług i czy wizyta jest płatna.

Sexual Health Clinic jest częścią angielskiej państwowej służby zdrowia czyli NHS. W ramach badań, jakie prowadzone są na jej terenie, klinika oferuje:

- testy i leczenie chorób przenoszonych drogą płciową

Czy istnieją brzydkie dzieci?

Czy istnieją brzydkie dzieci?

 

Pamiętacie swoje podejście do obcych dzieci, zanim sami zostaliście rodzicami? Ja niestety pamiętam, zwłaszcza jedną sytuację i przysięgam, że najlepiej wyrzuciłabym to z mojej pamięci na zawsze. Ze wstydu….

Mam koleżankę, z którą znamy się od lat. Tak się złożyło, że to ona, a nie ja pierwsza została matką. Pamiętam, że kiedy odwiedziłam ją z „koszykiem dobroci” z okazji narodzin jej pierwszej córeczki, szłam bardzo podekscytowana. Przecież miałam zobaczyć to cudowne dzieciątko, które miało być piękne, pachnące i przede wszystkim uśmiechnięte! Bo wszystko, co wiedziałam o dzieciach to były te właśnie rzeczy. Skąd czerpałam swoją wiedzę? Oczywiście z telewizji, a zwłaszcza z reklam. A na reklamach dzieci zawsze wypadają dużo lepiej niż w rzeczywistości.

Jakież było moje zdziwienie, kiedy po pierwszym spojrzeniu na córkę mojej koleżanki stwierdziłam od razu, (na szczęście tylko w myślach, a nie głośno!), że to dziecko musi, ale to absolutnie musi cierpieć na jakąś chorobę genetyczną, której nie zdążyli zdiagnozować. Co podsunęło mnie do stworzenia tak nierealnej teorii? Ano to, że dziecko po pierwsze bez przerwy płakało, w ogóle się nie uśmiechało, czego oczywiście od niego oczekiwałam, no bo przecież hello, przyszłam z pierwszą wizytą! A po drugie miało jakąś potwornie wykrzywioną czaszkę, jakby za długą. Stwierdziłam to ja, dwudziestoparoletnia smarkula, która pojęcia nie miała o wyglądzie dziecięcej czaszki zaraz po porodzie, bo przecież w telewizyjnych reklamach nie występują tak małe dzieci. Ale to nie koniec tej tragicznej historii. Najgorsze dopiero miało nastąpić.

Jako, że ta koleżanka była mi całkiem bliska, durna ja, w swojej naiwności pomyślałam, co ja mówię pomyślałam, ja wręcz nie dopuszczałam do siebie żadnej innej myśli! Po prostu coś mnie omotało, że ja muszę tej mojej biednej koleżance, która dodajmy ledwo wylizała się z połogu i nadal nie odróżniała dnia od nocy, no więc ja, jej rzekomo koleżanka, głupia ja chciałam jej o moim odkryciu jak najszybciej powiedzieć. Ubzdurałam sobie, że może lekarze za wcześnie wypuścili je ze szpitala, że nie przebadali wszystkiego dokładnie i tak dalej. Fakt, polska służba zdrowia była w owych czasach w dużo gorszym stanie niż obecnie, ale bez przesady, to nie był trzeci świat. A ja tak właśnie myślałam. Zwłaszcza patrząc na to biedne, czerwone dziecko z za dużą głową, w dodatku krzywą, zaciśniętymi oczami i nosem czerwonym jak u pijaka. Boże! Przysięgam, że tak o niej wtedy myślałam, niestety. Myślałam też, że nawet jeśli jakimś cudem jest zdrowa to co z niej wyrośnie z takim wyglądem? Czy gdziekolwiek to dziecko znajdzie pracę z wodogłowiem, i co najgorsze, czy będzie miała koleżanki, bo przecież bez koleżanek świat nie może istnieć, prawda?

I wiecie, co się stało? Popłakałam się. Koleżanka zapytała, co się dzieje, a ja skłamałam, że to ze wzruszenia. No przecież nie mogłam przyznać się i powiedzieć, że to ze współczucia! Zwłaszcza, że ona i jej mąż rozpływali się w zachwycie na ich dzieckiem, tylko, że ja ich zachwytu nie podzielałam.

Po powrocie do domu nie mogłam zasnąć do rana, bo to dziecko przypominające potwora nie dawało mi zasnąć.

Minęło kilka tygodni i koleżanka znowu zadzwoniła zapraszając mnie na kawę. Broniłam się przed tym, chorą udawałam, ale w końcu musiałam do niej pójść. Z drżącym sercem pochyliłam się nad łóżeczkiem celem sprawdzenia stanu „tego” biedactwa i … o mało nie zemdlałam. Uwierzcie, lub nie, ale przede mną leżało inne dziecko. Jakby je podmienili, jakby ktoś zabrał tamto, brzydkie, zlitował się nad biednymi rodzicami i dał im piękną, uśmiechniętą dziewczynkę. Tak, jak z reklamy! Oczywiście popełniłam gafę i palnęłam, że to nie jest to samo dziecko, że mnie wkręcają. Koleżanka, co ciekawe wcale nie była zaskoczona i nawet dodała, że wszyscy tak mówią. Dzieci po prostu bardzo szybko rosną, stwierdziła.

To był dla mnie szok, który zapamiętałam do dzisiaj.

I po latach, kiedy sama zostałam matką i oczywiście świata poza swoimi dziećmi nie widziałam, i wydawały mi się takie cudowne i najpiękniejsze, jak grom z jasnego nieba spadło na mnie stwierdzenie jednego z męskich członków mojej rodziny, który po kilku miesiącach od narodzin córki, powiedział: „Uff, jak dobrze, że wyładniała, bo już bałem się, że zostanie takim brzydkim kaczątkiem na zawsze”.

Zamiast się obrazić, uśmiechnęłam się do niego i poklepałam po plecach, dodając: „Jak sam zostaniesz rodzicem to zobaczysz, że zakochasz się w największym malutkim potworze i nawet do głowy ci nie przyjdzie, że jest kolejnym brzydkim kaczątkiem”.

Nie wiem, jak jest u was, ale ja odkąd mam swoje dzieci, to nie widzę brzydoty innych dzieci. Po prostu są inne, ale piękne, każde na swój sposób. I ja to rozumiem. Lepiej późno, niż wcale.

 

 

Małgorzata Mroczkowska

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
The subscriber's email address.