Skip to main content
Rodzinka UK

Jak wygląda chrzest w Anglii?

 

Jak zorganizować chrzest na obczyźnie? Czy angielscy księża udzielą  chrztu dziecku, którego rodzice nie mają kościelnego ślubu? Ile taka ceremonia kosztuje? Dziś postaramy się odpowiedzieć na wszystkie pytania nurtujące rodziców  przyszłych katolików.

 

Porady

Najłatwiejsze pączusie na tłusty czwartek

 

Tłusty czwartek to tradycyjne polskie święto, kiedy smażymy tłuste, kaloryczne potrawy. Tego dnia można darować sobie dietę, bo nie wypada odmówić pączka, zwłaszcza jeśli jest domowy.

W tłusty czwartek na stołach królują faworki, zwane też w niektórych regionach Polski chrustem, oraz pączki. Do cukierni ustawiają się wtedy gigantyczne wprost kolejki i to już od samego rana, bo tradycja nakazuje przynieść pyszne pączki do pracy.

Porady

Znalazłam telefon na ulicy, czyli krótka historia dająca wiele do myślenia

 

To był zwyczajny, szary dzień, jaki zdarza się każdej matce odprowadzającej swoje dziecko do szkoły. Po odstawieniu dziecięcia do placówki, do której uczęszcza od lat kilku, udałam się w kierunku swojej pracy. Tak się składa, że idąc na przystanek mijam szkołę średnią. I akurat tego dnia właśnie zauważyłam leżący na chodniku telefon.

Telefon był taki sam jak mój, ten sam model. Rozejrzałam się, ale nie było nikogo oprócz mnie. Było już dobre kilkanaście minut po dzwonku, ulica ucichła od dzieciaków, które zniknęły za bramą szkoły na południu Londynu.

Kultura

Aplauz! Rusza największy festiwal polskiej piosenki poza granicami

Z dumą i radością informujemy, że portal Mums from London dołączył do patronów medialnych największego Festiwalu Polskiej Piosenki poza granicami kraju - Aplauz 2018, którego II edycja odbędzie się w dniach od 5 do 7 maja w Peterborough - Wielka Brytania.

Celem Festiwalu jest promocja polskiej kultury i piosenki wśród dzieci i młodzieży mieszkającej poza granicami kraju, a także kształtowanie i  promowanie wokalnych talentów. W wydarzeniu mogą wziąć udział dzieci i młodzież do osiemnastego roku życia.

Porady

Zapisujemy dziecko do brytyjskiej szkoły

 

W większości miast podania o przyjęcie dziecka do szkoły rozpoczynają się we wrześniu i kończą w połowie stycznia. Oznacza to, że jeśli chcemy, aby nasza pociecha uczęszczała do szkoły od września następnego roku, to jak najwcześniej powinniśmy rozglądać się za zorganizowaniem odpowiedniego miejsca.

System doboru odpowiedniej szkoły działa na wyspach zupełnie inaczej niż w Polsce. Dzisiaj przyjrzymy się temu systemowi i miejmy nadzieję, rozwiejemy wątpliwości wielu matek.

Jaki rodzaj szkół istnieje na Wyspach Brytyjskich?

Dlaczego jesteśmy leniwi, czyli o noworocznych postanowieniach

Dlaczego jesteśmy leniwi, czyli o noworocznych postanowieniach

Wczoraj pierwszy raz w nowym roku poszłam na zumbę. Dlaczego dopiero wczoraj, a nie na przykład już drugiego stycznia? Bo moja grupa z ulubionym instruktorem zaczynała zajęcia właśnie wczoraj. Wiem, że trochę późno, ale lepiej późno niż wcale. No dobrze, ale dlaczego piszę o tej zumbie wczorajszej na mojej siłowni na południu Londynu?

Ano dlatego, że tłum był wielki, o czym uprzedzał nas już na zajęciach grudniowych nasz instruktor. Tak, tak, zapisałam się na zumbę już w listopadzie, bo nie wierzę w noworoczne postanowienia i nie czekałam na styczeń, żeby wziąć się za siebie. Niestety, jak widać większość koleżanek z zumby nadal wierzyło w cud styczniowy i tłumem przybyły na nasze zazwyczaj nie aż tak zatłoczone zajęcia. Dlaczego ludzie nie potrafią dbać o siebie przez cały rok, a robią to tylko w styczniu? Bo są leniwi. Nasz instruktor powiedział, że wszystkie siłownie przeżywają zmasowany atak od stycznia i ten atak trwa co najwyżej do połowy lutego. Potem wszystko wraca no rutyny. Ci co zapisali się w styczniu raczej już sobie odpuszczają, a ci co chodzili od dawna przychodzą regularnie. Tak jak bywają niedzielni kierowcy na drogach, tak w siłowniach ich odpowiednikiem są styczniowi sportowcy. Bo tylko na jeden miesiąc w roku wystarcza im samozaparcia w dążeniu do ideału. 

Jak już powiedziałam, nie wierzę w noworoczne postanowienia, ale przyznaję, dopiero od niedawna. Kilka miesięcy temu koleżanka zaraziła mnie grupą wspierającą odchudzanie, Slimming World, o którym już kiedyś tu pisałam. Udało mi się zrzucić całe pięć kilo, także dalsza walka przede mną. 

Nigdy nie lubiłam ćwiczeń fizycznych i zawsze kojarzyły mi się z katorgą i czymś, czego nie lubię. I pomimo, że zarówno mąż, jak i starsza córka chodzą regularnie na siłownię, i to od lat, to ja jednak unikałam tego przybytku jak ognia. Co się wiec zmieniło, że na jesieni zeszłego roku postanowiłam zapisać się na zumbę i zaczęłam biegać? Zdecydował przypadek. Otóż pewnego wieczoru zasiadłam z kubkiem herbaty przed telewizorem i przypadkowo zobaczyłam program na BBC o starzejącym się organizmie człowieka. Lekarze występujący w tym programie wcale nie mówili o operacjach plastycznych jako metodzie powstrzymania starości, ale o ruchu fizycznym. Pokazywali jakie spustoszenie czyni zwłaszcza w ciele kobiety osteoporoza, która rozwija się dwa razy szybciej jeśli kobieta nie uprawia żadnego sportu. Jakby tego było mało zrobili eksperyment na wyznaczonej grupie kobiet: część z nich jeździła regularnie na rowerze, część biegała, część chodziła na zumbę, a cześć nie robiła nic. Nie muszę chyba dodawać, że do zeszłego listopada zaliczałam się do tej ostatniej grupy. Po odpowiednim czasie wszystkie grupy kobiet przebadano i okazało się, że u tych, które nic nie robiły kości osłabiły się o znaczny procent, a u tych, które ćwiczyły kościec nie tylko się wzmocnił, ale nawet w niektórych przypadkach odbudował. Najlepsze wyniki osiągnęły panie ćwiczące zumbę. I to mnie przekonało ostatecznie. Pomyślałam, że nie ma na co czekać, trzeba brać się za siebie, zwłaszcza, że wszyscy się przecież starzejemy. I tak, tydzień po tygodniu zaczęłam odwiedzać siłownię. Początkowo sama nie wierzyłam, że długo tam wytrzymam, że pewnie najdalej po miesiącu mi przejdzie. Ku mojemu własnemu zaskoczeniu nie przeszło mi!

Co więcej, polubiłam te moje wyjścia, ten czas tylko dla mnie, bez domowego zgiełku i rozgardiaszu.

Poza tym moje regularne ćwiczenia są też w jakiś tam sposób dobrym przykładem dla moich dzieci i jako rodzic nie mogę zapominać, że mam wpływ na ich wychowanie.

Dlatego jeśli chodzi o moje postanowienia noworoczne, to jeśli już musiałabym je podejmować, to życzyłabym sobie i nam wszystkim mniej lenistwa w życiu i więcej aktywności. Nie tylko nam tego życzę, ale również naszym dzieciom, które jak pokazują badania robią się coraz grubsze i coraz mniej ćwiczą. A brzuchy rosną, i te duże, i te całkiem małe.

Dlatego w nowym roku, 2019 mam nadzieję znaleźć nowe koleżanki w mojej grupie aerobikowej, dlaczego nie? 

Do zobaczenia na siłowni!

 

Małgorzata Mroczkowska

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
The subscriber's email address.