Skip to main content
Porady

Złamane serce, depresja i moje emigracyjne życie w UK

 

Kilka dni temu spotkałam pewną kobietę, która podzieliła się ze mną swoimi przemyśleniami na temat życia w Wielkiej Brytanii. Opowiedziałam jej o tym, że prowadzę portal dla polskich rodzin, zapytałam, czy mogę opisać naszą konwersację, ponieważ wydała mi się bardzo ciekawa. Zgodziła się, pod warunkiem, że zrobię to anonimowo.

Zdrowie

Stulejka u chłopców: jak rozwiązać bolesny problem krok po kroku

Stulejka to męskie schorzenie wrodzone polegające na zwężeniu ujścia napletka, które uniemożliwia lub bardzo utrudnia ściąganie go. Jeśli nie możemy ściągnąć napletka, między nim a żołędzią gromadzi się wydzielina, która może utrudniać wydalanie moczu. Jak poradzić sobie z tym problemem? Jak pomóc dziecku?

Dzisiaj skupimy się na tym, jak rozwiązać problem stulejki w Wielkiej Brytanii.

W języku angielskim problemy tego typu określa się mianem Male circumcision i polega na chirurgicznym usunięciu zrośniętego napletka.

Porady

Nie jesteś niczyją własnością

 

Na jednej z grup przeczytałam ostatnio gorzki list jednej z młodych mam, która wychowuje w Anglii swoje dzieci. Nie pracuje, „siedzi” z dziećmi w domu, podczas gdy mąż zarabia na życie. I nie byłoby w tym układzie nic nadzwyczajnego, gdyby nie drobna rzecz. A mianowicie taka, że owa kobieta czuje się tym siedzeniem w domu i brakiem własnych pieniędzy zniewolona, żeby nie powiedzieć ubezwłasnowolniona.

Kultura

"Przytulajka", opowiadania pełne miłości do czworonożnych przyjaciół

Lubisz się przytulać? Autorki najpiękniejszych powieści obyczajowych stworzyły opowiadania pełne miłości do domowych pupilów. Przygotuj kubek herbaty, ciepły koc i wtul się w nasze rozgrzewające historie.

„Przytulajka” to trzynaście chwytających za serce opowieści, w których psy, koty i inni czworonożni przyjaciele namieszają w życiu swoich właścicieli. Zwierzaki pomagają zatrzymać się w codziennej gonitwie i dostrzec serdeczność innych ludzi. Może miłość czeka bliżej, niż myślisz?

Rodzinka UK

Od czego zacząć przygotowania do świąt Bożego Narodzenia na Wyspach?

 

Drogie Czytelniczki MumsfromLondon! Mam na imię Patrycja i to będą moje pierwsze święta poza Polską. Przeprowadziliśmy się z rodziną do Wielkiej Brytanii wiosną tego roku. Tak się składa, że nie możemy pojechać do Polski w tym szczególnym czasie, bo mąż pracuje, a ja będę z małym w domu. Do tej pory wszystkie święta spędzałam z rodziną, bo mieszkaliśmy u moich rodziców i to mama wszystko ogarniała. To będą nasze pierwsze święta tutaj. Trochę jestem tym przerażona. Od czego mam zacząć przygotowania do świąt? Im bliżej, tym bardziej jestem przerażona. Pomocy!

Rodzinka UK

Czym różni się polski występ pantomimy od brytyjskiej?

 

Jakiś czas temu, kiedy nasze dzieci były jeszcze całkiem małe, mąż postanowił zabrać je w niedzielę do teatru. Kupił bilety i pojechał z nimi na niedzielne przedstawienie na północy Londynu. Kiedy wrócili, zapytałam czy im się podobało. Dzieci były zachwycone. A mąż? A mąż stwierdził, że był bardzo zaskoczony, że na tej pantomimie nie dość, że mówili to jeszcze śpiewali! No to jak to w końcu jest z tą brytyjską pantomimą dla dzieci?

 

Dlaczego jesteśmy leniwi, czyli o noworocznych postanowieniach

Dlaczego jesteśmy leniwi, czyli o noworocznych postanowieniach

Wczoraj pierwszy raz w nowym roku poszłam na zumbę. Dlaczego dopiero wczoraj, a nie na przykład już drugiego stycznia? Bo moja grupa z ulubionym instruktorem zaczynała zajęcia właśnie wczoraj. Wiem, że trochę późno, ale lepiej późno niż wcale. No dobrze, ale dlaczego piszę o tej zumbie wczorajszej na mojej siłowni na południu Londynu?

Ano dlatego, że tłum był wielki, o czym uprzedzał nas już na zajęciach grudniowych nasz instruktor. Tak, tak, zapisałam się na zumbę już w listopadzie, bo nie wierzę w noworoczne postanowienia i nie czekałam na styczeń, żeby wziąć się za siebie. Niestety, jak widać większość koleżanek z zumby nadal wierzyło w cud styczniowy i tłumem przybyły na nasze zazwyczaj nie aż tak zatłoczone zajęcia. Dlaczego ludzie nie potrafią dbać o siebie przez cały rok, a robią to tylko w styczniu? Bo są leniwi. Nasz instruktor powiedział, że wszystkie siłownie przeżywają zmasowany atak od stycznia i ten atak trwa co najwyżej do połowy lutego. Potem wszystko wraca no rutyny. Ci co zapisali się w styczniu raczej już sobie odpuszczają, a ci co chodzili od dawna przychodzą regularnie. Tak jak bywają niedzielni kierowcy na drogach, tak w siłowniach ich odpowiednikiem są styczniowi sportowcy. Bo tylko na jeden miesiąc w roku wystarcza im samozaparcia w dążeniu do ideału. 

Jak już powiedziałam, nie wierzę w noworoczne postanowienia, ale przyznaję, dopiero od niedawna. Kilka miesięcy temu koleżanka zaraziła mnie grupą wspierającą odchudzanie, Slimming World, o którym już kiedyś tu pisałam. Udało mi się zrzucić całe pięć kilo, także dalsza walka przede mną. 

Nigdy nie lubiłam ćwiczeń fizycznych i zawsze kojarzyły mi się z katorgą i czymś, czego nie lubię. I pomimo, że zarówno mąż, jak i starsza córka chodzą regularnie na siłownię, i to od lat, to ja jednak unikałam tego przybytku jak ognia. Co się wiec zmieniło, że na jesieni zeszłego roku postanowiłam zapisać się na zumbę i zaczęłam biegać? Zdecydował przypadek. Otóż pewnego wieczoru zasiadłam z kubkiem herbaty przed telewizorem i przypadkowo zobaczyłam program na BBC o starzejącym się organizmie człowieka. Lekarze występujący w tym programie wcale nie mówili o operacjach plastycznych jako metodzie powstrzymania starości, ale o ruchu fizycznym. Pokazywali jakie spustoszenie czyni zwłaszcza w ciele kobiety osteoporoza, która rozwija się dwa razy szybciej jeśli kobieta nie uprawia żadnego sportu. Jakby tego było mało zrobili eksperyment na wyznaczonej grupie kobiet: część z nich jeździła regularnie na rowerze, część biegała, część chodziła na zumbę, a cześć nie robiła nic. Nie muszę chyba dodawać, że do zeszłego listopada zaliczałam się do tej ostatniej grupy. Po odpowiednim czasie wszystkie grupy kobiet przebadano i okazało się, że u tych, które nic nie robiły kości osłabiły się o znaczny procent, a u tych, które ćwiczyły kościec nie tylko się wzmocnił, ale nawet w niektórych przypadkach odbudował. Najlepsze wyniki osiągnęły panie ćwiczące zumbę. I to mnie przekonało ostatecznie. Pomyślałam, że nie ma na co czekać, trzeba brać się za siebie, zwłaszcza, że wszyscy się przecież starzejemy. I tak, tydzień po tygodniu zaczęłam odwiedzać siłownię. Początkowo sama nie wierzyłam, że długo tam wytrzymam, że pewnie najdalej po miesiącu mi przejdzie. Ku mojemu własnemu zaskoczeniu nie przeszło mi!

Co więcej, polubiłam te moje wyjścia, ten czas tylko dla mnie, bez domowego zgiełku i rozgardiaszu.

Poza tym moje regularne ćwiczenia są też w jakiś tam sposób dobrym przykładem dla moich dzieci i jako rodzic nie mogę zapominać, że mam wpływ na ich wychowanie.

Dlatego jeśli chodzi o moje postanowienia noworoczne, to jeśli już musiałabym je podejmować, to życzyłabym sobie i nam wszystkim mniej lenistwa w życiu i więcej aktywności. Nie tylko nam tego życzę, ale również naszym dzieciom, które jak pokazują badania robią się coraz grubsze i coraz mniej ćwiczą. A brzuchy rosną, i te duże, i te całkiem małe.

Dlatego w nowym roku, 2019 mam nadzieję znaleźć nowe koleżanki w mojej grupie aerobikowej, dlaczego nie? 

Do zobaczenia na siłowni!

 

Małgorzata Mroczkowska

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
The subscriber's email address.