Skip to main content
Wychowanie

Moje cudowne dwujęzyczne dziecko, czyli czego matki żałują najbardziej

 

 

Od pewnego czasu na youtubie i na różnych stronach można zauważyć nowy trend wśród blogerek. Otóż nagle narodziła się nowa „moda” na chwalenie się swoimi dwujęzycznymi dziećmi. Matki, które mają swoje kanały na youtubie postanowiły pochwalić się filmami, na których nagrywają „wywiad” ze swoim dzieckiem. I nie jest to zwykła rozmowa. Jest to wywiad z dwujęzycznym dwulatkiem! Wow!

Rodzinka UK

Wyjście do kina, czyli jaką matką jestem?

 

Ależ się zdziwiłam w sobotnie popołudnie, kiedy kierowana matczynym instynktem zabrałam dzieci do kina. Do kina w Londynie, dodajmy, co nie jest bez znaczenia w całe tej historii.

Na pół godziny przed seansem zapakowałam dzieci do samochodu i zakładając przezornie miejskie korki ruszyliśmy w kierunku naszego lokalnego kina. Bilety kupiłam wcześniej w inernecie nauczona wcześniejszym doświadczeniem, że nie ma co takich spraw pozostawiać losowi, bo można przy kasie bardzo się zdziwić.

Porady

Pijecie kranówkę, czy wodę z plastiku?

 

Moje pytanie w tytule dzisiejszego tekstu nie jest pomyłką, niestety. Dzisiaj z samego rana do porannej kawy włączyłam sobie BBC News. Jakież było moje zdziwienie, kiedy zobaczyłam pierwszą wiadomość o…znalezieniu drobinek plastiku w większości butelkowanej wody dostępnej w każdym sklepie.

Wycieczki

Polka w Abu Dhabi: turyści...

Od kiedy jesteśmy w Emiratach praktycznie ciągle, z małymi przerwami mamy gości, to niesamowite nigdy wcześniej tego nie było, nie wiem dlaczego Londyn nie był, aż tak atrakcyjny, przecież obiektywnie rzecz biorąc jest tam całe mnóstwo ciekawych i pięknych miejsc, przez 8 lat nie udało mi się wszystkiego zobaczyć, a tu nagle pustynia przeżywa oblężenie.

Zdrowie

Zaparcia u dzieci i dorosłych: dlaczego na siłę szukamy rozwiązania?

 

Zauważyłam, że na grupach internetowych jednym z najczęściej powtarzających się problemów są zaparcia u dzieci. I nie chodzi tylko o zaparcia u małych dzieci. Problem ten dotyczy również nastolatków, ba, nawet dorosłych, nawet nas samych. Dlaczego nie potrafimy przejść obok tej uciążliwości na spokojnie, tylko na siłę szukamy lekarstwa? A przemysł farmaceutyczny tylko zaciera ręce.

Wychowanie

„Moje dziecko zobaczyło ducha!” Może warto jednak poszukać psychologa

 

 

Nie będę ukrywać, że do spontanicznego napisania tego tekstu sprowokowała mnie dyskusja wśród mam na jednej z grup. Otóż pewna matka napisała, że jej córka zobaczyła ducha, czyli ciemną postać o, jak się wyraziła nieludzkich oczach, która weszła w ścianę. Matka była nie mniej przerażona niż jej córka i błagała o pomoc. To, co mnie najbardziej zaskoczyło w tej sytuacji, to odpowiedzi innych matek. W pewnym momencie zaczęłam zastanawiać się, czy przypadkiem nie żyjemy nadal w średniowieczu.

Jeśli w szkole znęcają się nad naszym dzieckiem. Co robić?

Jeśli w szkole znęcają się nad naszym dzieckiem. Co robić?

 

Wszystkie szkoły państwowe w Anglii, Walii i Szkocji muszą mieć w swoich statutowych założeniach jasno określone założenia dotyczące polityki behawioralnej. Chodzi o to, by rodzice uczniów, jak i sami uczniowie wiedzieli, jakie zachowania są w szkole tolerowane, a jakie są niedozwolone i w związku z tym, karalne.

Znęcanie się nad innymi uczniami, czy to ze strony innych uczniów, czy nawet nauczycieli zalicza się do sytuacji, które należy natychmiast zgłosić do dyrekcji szkoły. W szczególnie drastycznych przypadkach dyrektor szkoły ma obowiązek zawiadomić również policję.

O „bullying”, czyli znęcaniu się mówimy wtedy, gdy dochodzi do:

  1. Przemocy (violence)
  2. Napaści na ucznia (assault)
  3. Kradzieży na terenie szkoły przedmiotu należącego do ucznia (theft)
  4. Znęcanie się (harassment)
  5. Zastraszanie (intimidation)
  6. Wyzywanie ucznia (name calling)
  7. Zastraszanie poprzez telefonowanie, wysyłanie gróźb poprzez SMS-y, czy emaile. (threats  and abusive phone calls, emails ot text messages)
  8. Akty nienawiści (hate crimes)

 

Pamiętajmy również, że w przypadku, gdy podejrzewamy, że nasze dziecko może być w niebezpieczeństwie, zadzwońmy bezpośrednio na policję, pod numer 999.

Jeśli dziecko skarży nam się, że doświadcza znęcania się w szkole, powinniśmy jak najszybciej powiadomić o tym szkołę i złożyć w tej sprawie oficjalne zawiadomienie na piśmie (reporting bullying).

 

Pomocy możemy także szukać na stronach organizacji powołanych do pomocy rodzinom uczniów doświadczających tego problemu.

Te organizacje to http://www.anti-bullyingalliance.org.uk , http://www.bullying.co.uk ,

https://www.childline.org.uk/info-advice/bullying-abuse-safety/ ,

http://diana-award.org.uk

https://www.kidscape.org.uk

 

Nie zapominajmy, że nasze dziecko ma prawo do bezpłatnej nauki w bezpiecznej szkole. Jeżeli ktoś je w tej szkole krzywdzi, to należy tę osobę ukarać, a nie od razu zmieniać szkołę. Walczmy o prawa swoje i naszych dzieci.

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
The subscriber's email address.