Skip to main content
Wychowanie

Kiedy dziecko dorasta do swojego Facebooka i telefonu, czyli dlaczego one tak szybko rosną?

Małe dzieci sprawiają rodzicom sporo kłopotów, ale są takie słodkie, prawda? I kiedy już młodzi rodzice ogarniają w miarę codzienną rutynę, już wiedzą, kiedy nakarmić, a kiedy położyć spać, i kiedy wszystko wydaje się takie uporządkowane, to nagle okazuje się, że młode wyrosło już z ustalonej rutyny i za chwilę odleci nam z gniazdka, które tak pieczołowicie dla niego utkaliśmy. Nasuwa się wtedy jedno pytanie: dlaczego te dzieci tak szybko nam rosną?

Zdrowie

Nie lekceważmy alergii

 

Alergia, zwana również nadwrażliwością lub uczuleniem, to choroba spowodowana nieprawidłową reakcją układu odpornościowego na czynniki zewnętrzne (alergeny), które u zdrowych ludzi nie powodują żadnej reakcji. Alergia może objawiać się łagodnie, pod postacią kataru siennego, łzawienia lub wysypki, ale reakcja może być też bardzo gwałtowna – mówimy wtedy o wstrząsie anafilaktycznym.

 

Porady

O chorowaniu rodzinnym jesienią, czyli kto dziś jeszcze stawia… bańki?

W zeszłym tygodniu przez naszą rodzinę przeszedł istny tajfun. Zaczęło się oczywiście od młodego, który jako pierwszy przywlekł choróbsko do naszego domu. A potem wirus jesienny zamieszkał w organizmie każdego domownika równo po dwie doby.

Początek był straszny: wymioty w środku nocy, biegunka, gorączka i takie tam. Najgorszy jest szok, bo człowiek nie wie, co się dzieje i podejrzewa absolutnie wszystko, ze świnką, szkarlatyną i białaczką na czele. No bo przecież wszystko może się zdarzyć, prawda?

Zdrowie

Implanty stomatologiczne jak własne zęby

 

Każdemu z nas może się przytrafić utrata jednego lub kilku zębów. Nie należy tego faktu lekceważyć, gdyż brak jakiegokolwiek z zębów może skutkować nie tylko konsekwencjami ogólno-zdrowotnymi, ale także przyczynić się do zniszczenia pozostałych zębów.

 

Porady

Dlaczego w Anglii nie wolno stosować u dzieci czopków?

 

Czopki przeciwgorączkowe są popularnym lekiem stosowanym u dzieci, zwłaszcza tych bardzo małych. Dodajmy, że popularność stosowania tego rodzaju leków występuje w Polsce. W Wielkiej Brytanii jest dokładnie odwrotnie i niejedna polska mama dziwi się, kiedy aptekarz nie chce sprzedać jej takiego specyfiku, i robi wielkie oczy, że w ogóle o coś takie pyta. O co w tym wszystkim chodzi?

Jak wychować dziecko na egoistę

Jak wychować dziecko na egoistę. List do redakcji

 

Piszę do Was, bo jestem już kompletnie załamana. Czym? Własnym dzieckiem. I aż uwierzyć w to nie mogę, że sama sobie taki kwiatek wyhodowałam.

Moja córka jest w trudnym wieku. Ma szesnaście lat. Mieszka ze mną w Londynie i z moim partnerem. Ze swoim biologicznym ojcem nie ma kontaktu. To nie jest łatwa sytuacja dla nikogo, ani dla niej, ani dla nas. Ale to jest moje jedyne dziecko i chcę dla niej jak najlepiej.

I właśnie niedawno zdałam sobie sprawę z tego, że usuwając z jej drogi wszelkie przeszkody, o które mogła się potknąć wychowałam ja na bezduszną egoistkę.

Kiedy ja byłam w jej wieku miałam jeszcze kontakt z dziadkami, którzy przeżyli wojnę. W domu ciągle mówiło się o strasznych przeżyciach. Przeszłość była obecna również w życiu nas, małych dzieci. Ciągle słyszeliśmy o tym, jak okrutni byli Niemcy. Obiecałam sobie, że oszczędzę takich historii moim dzieciom, że moje dzieci będą słuchały tylko dobrych historii o dobrych ludziach. I słowa dotrzymałam. Moja córka wie o wojnach tyle, ile nauczy się w angielskiej szkole. W domu nikt jej tym tematem nie maltretuje.

Kiedy byłam w jej wieku, nasza szkoła w Polsce była blisko domu starców. Na święta robiliśmy drobne prezenty dla staruszków, całą akcją kierowała jedna z nauczycielek. Nie lubiłam tam chodzić, ale teraz widzę, że to miało mnie uwrażliwić na potrzeby innych. I uwrażliwiło. Sama jednak zrobiłam wszystko, aby moja córka nie musiała w takich wizytach uczestniczyć. Nawet nigdy nie zabraliśmy jej do schroniska dla zwierząt, żeby nie musiała płakać i widzieć krzywdę. Wydawało mi się, że to takie okrutne zabierać dzieci w takie miejsca pełne porzuconych zwierząt. Chciałam oszczędzić córce tego widoku.

Jaki jest tego skutek? Wychowałam egoistkę. Niewrażliwą i bezczelną, która w nosie ma potrzeby innych, która mnie nienawidzi, co nie raz mi wykrzyczała prosto w twarz. W naszym domu z jej powodu są bez przerwy kłótnie i awantury. Nic się jej nie podoba, a ja jestem złą matką, bo nie chcę kupić jej nowego laptopa.

A przecież niczego jej nie odmawialiśmy, miała i ma wszystko. Jest jedynaczką, ma swój pokój, w którym nawet nie musi sprzątać, bo ja się tym zajmuję. I wszystko na nic.

Teraz widzę, jaki błąd popełniłam. Oszczędzając ją skrzywiłam jej charakter. I wcale nie jestem pewna, czy będzie miała na tyle dobre serce, by zajmować się mną na stare lata. Dzisiaj wydaje mi się, że odda mnie do domu starców lekką ręką. To dobra dziewczyna. Dobra dla innych, ale nie dla mnie. Z jakiegoś powodu mnie nienawidzi i obarcza wszystkimi swoimi niepowodzeniami. Wszystko to jest moja wina, tak mówi.

Może wszystkie matki, które rozstały się z ojcami swoich dzieci mają podobnie? Nie wiem. Jedno jest pewne. Gdybym drugi raz ją wychowywała, to zaprowadziłabym ją i do schroniska dla bezdomnych zwierząt i posłałabym ją do pracy w weekendy do domu opieki. Dzisiaj jest już na to za późno. Córka jest za wygodna, by dać się tam posłać. Nie szanuje nikogo poza sobą. Przykro mi to napisać o własnym dziecku, ale taka właśnie jest prawda.

Nie wiem, może w przyszłości się zmieni, może jej charakter z wiekiem złagodnieje, ale nie wiem, czy kiedykolwiek będę miała z nią dobry kontakt. I przykro mi, że wychowałam własne dziecko na takie człowieka.

 

Czytelniczka z Croydon.

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
The subscriber's email address.