Skip to main content
Rodzinka UK

Rodzice porzucający dziecko pod…szkołą.

 

To się po prostu w głowie nie mieści i nie ma to nic wspólnego z uczeniem dzieci samodzielności. Na jednej z grup pewna mama opisała skandaliczne zachowanie rodziców pod jedną z angielskich szkół, kiedy to przypadkiem wpadała na zapłakane dziecko błąkające się po ulicy. Dziewczynka miała na sobie mundurek szkolny z wszytym logo placówki i tylko w ten sposób udało się namierzyć adres szkoły. Jak doszło do tak tragicznej sytuacji?

Ano zwyczajnie.

Rodzinka UK

O Brexicie pod bramą szkolną w Londynie

 

 

Stojąc pod szkołą mojego syna na południu Londynu codziennie patrzę na różnorodność ludzi, którzy tak jak ja opuścili kiedyś swój kraj, by osiedlić się w Wielkiej Brytanii. Zawsze zresztą wydawało mi się, że państwo to już w swej nazwie sugeruje nam, że jest w stanie pomieścić wiele kultur. W końcu to jest Wielka, a nie Mała Brytania. Czy po Brexicie miałoby się coś w tej kwestii zmienić?

Wycieczki

Skałki pod Londynem: na wspinaczki i wycieczki

 

 

W sobotnie popołudnie właściwie całkiem przypadkiem odkryliśmy cudowne skałki znajdujące się na południe od Londynu. Miejsce to znajdujące się w okolicach Royal Tunbridge Wells okazało się masywem skalnym rozrzuconym w całej okolicy. Oznacza to, że miejsc skałkowych w tej części Anglii jest bardzo wiele.

Mamo, w jakim kraju chcesz być pochowana?

Mamo, w jakim kraju chcesz być pochowana?

Takie niespodziewane pytanie usłyszałam pewnego dnia od własnego dziecka. Bo akurat w szkole przerabiali temat lekko egzystencjonalny, i to jak pamiętamy i wspominamy zmarłych.

Trochę mnie zmroziło to pytanko. Raz, że nikt nie lubi rozmyślać o śmierci, zwłaszcza własnej, a dwa, że skąd ja niby mam to wiedzieć? Z drugiej jednak strony z dziećmi należy rozmawiać o wszystkim. O śmierci również.

I zaczęła się rozmowa. Najpierw przeanalizowaliśmy wszystkie groby rodzinne w Polsce, na połowie z nich zresztą moje dzieci w życiu nie były, bo za daleko. I narodziło się pytanie: czy mam się położyć obok dziadków, rodziców (którzy jeszcze żyją), czy mam szukać osobnej kwaterki całkiem nowej? Tylko gdzie to miejsce miałoby się znajdować? Nad Wisłą, czy może nad Tamizą?

I co z wygodą dojazdu? Mam tu na myśli moje własne dzieci, rzecz jasna, bo ja wtedy będę sobie wygodnie leżeć i tylko oczekiwać odwiedzin. Jednak, jako rodzina emigracyjna nasuwa się kolejne pytanie: kłaść się w kraju, czy na obczyźnie, gdzie chyba taniej to wyjdzie? Z drugiej strony, nawet jeśli położę się na południu Londynu, to czy za dwadzieścia lat ktoś mnie tu odnajdzie i zapali znicz na moim grobie? Jaką mam gwarancję, że moje dzieci również nie wyemigrują gdzieś dalej? W końcu jako ich matka takich stylem życia sama dałam im przykład.

A może jednak lepiej takich rzeczy jeszcze nie planować i zostawić je losowi? Co ma być, to i tak będzie. A po mojej śmierci, to już i tak nie będzie mój kłopot.

Biedne dzieci.

 

Małgorzata Mroczkowska

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
The subscriber's email address.