Skip to main content
Rodzinka UK

Huragan Ofelia czyli Polaku, ucz się języków obcych

 

 

Wczorajsze czerwone słońce, które zaświeciło nad Wielką Brytanią dało mi wiele do myślenia. I wcale nie chodzi o apokalipsę, o jakiej większość z nas pisała na Facebooku. Co do huraganu Ofelia, bo tak się nazywało to zjawisko atmosferyczne mam całkiem inne przemyślenia. Chodzi o to, co zwykle: Polaku, ucz się języków obcych.

Zdrowie

Chrapanie: uciążliwa i niebezpieczna przypadłość

 

Według danych statystycznych, chrapanie dotyczy obecnie około 40 proc. kobiet i nawet 80 proc. mężczyzn. Choć chrapanie bywa różne – od delikatnych cichych dźwięków, które ustają przy zmianie ułożenia ciała do tych bardzo głośnych, powodujących przebudzenie samego chrapiącego bądź jego partnera.

Czym jest chrapanie i co je powoduje?

Wychowanie

Jak wychować dziecko na egoistę. List do redakcji

 

Piszę do Was, bo jestem już kompletnie załamana. Czym? Własnym dzieckiem. I aż uwierzyć w to nie mogę, że sama sobie taki kwiatek wyhodowałam.

Moja córka jest w trudnym wieku. Ma szesnaście lat. Mieszka ze mną w Londynie i z moim partnerem. Ze swoim biologicznym ojcem nie ma kontaktu. To nie jest łatwa sytuacja dla nikogo, ani dla niej, ani dla nas. Ale to jest moje jedyne dziecko i chcę dla niej jak najlepiej.

Zdrowie

Dlaczego partner nie ma ochoty na seks?

 

W wielu gabinetach specjaliści, którzy pracują z parami spotykają się z problemem obniżonego pożądania seksualnego. Pary mające ten problem nie wiedzą, jak sobie z nim radzić. U jednych prowadzi to do konfliktów, które mogą nie tylko zablokować osoby z tym problemem, ale też oddalić obydwie osoby w związku. Jeżeli problem pojawia się po stronie męskiej, kobiety zastanawiają się, dlaczego tak jest.

Rodzinka UK

„Inwazja” pająków w Wielkiej Brytanii, czyli nie ma się czego bać

 

Skoro wszystkie portale rozpisują się na temat rzekomej inwazji pająków, które tej zimy ponoć bardzo chętnie odwiedzą domy brytyjskie, postanowiłam się przyjrzeć się im bliżej. Dlaczego tak się ich boimy?

Gazeta Wyborcza w swoim wczorajszym artykule ogłosiła, że nawet 150 milionów (!) wielkich pająków zwanych kątnikami odwiedzi nasze mieszkania w UK. Prawda, że ta liczba brzmi strasznie? Aż ciarki po plecach przechodzą na samą myśl. Ale nasuwa się pytanie: kim jest pająk kątnik i dlaczego tak polubił nasze mieszkania?

Nie chcę być ciocią ze Skypa.

Nie chcę być ciocią ze Skypa.

 

 

Mieszkając za granicą często zastanawiamy się, po co właściwie wyjechaliśmy z kraju? Za czym tak goniliśmy? Z czasem zmieniły się nasze priorytety. To, co wydawało nam się kiedyś spełnieniem marzeń, dzisiaj stało się dla nas zwyczajnością. I tylko jedno pozostaje nierozwiązane: czy to czasy się tak zmieniły, czy my?

Z Kamilą spotykamy się w kawiarni przepięknie położonej na samym szczycie parku w Greenwich, w południowo-wschodniej części Londynu. Jej roczny synek właśnie zasnął w wózku, więc możemy spokojnie porozmawiać. Zamawiamy kawę i dwa kawałki ciasta marchewkowego.

- W Polsce nie znałam tego ciasta – mówi Kamila wbijając widelczyk w spory kawałek, który przypomina bardziej tort, niż ciasto – A tutaj carrot cake jest bardzo popularny.

- Też je uwielbiam! – mówię.

- A ja wolałabym szarlotkę, albo nasz sernik – dodaje Kamila z przekąsem – Nie żaden cheesecake, tylko właśnie sernik.

- Ależ ty się zrobiłaś sentymentalna! – uśmiecham się do niej.

- Żebyś wiedziała – nie zaprzecza - Wiesz, zawsze czytałam o Polonusach, którzy po latach życia na emigracji wracali do Polski, bo brakowało im smaku naszego chleba. Nigdy wcześniej tego nie rozumiałam, śmiałam się z takiego gadania. A tu okazało się, że sama zamieniłam się w kogoś takiego.

- Tęsknisz za Polską? – pytam.

Kamila poprawia kocyk w wózku swojego syna. Otula go nim z czułością.

- To już nie jest tęsknota – mówi szeptem, po czym dodaje – To rozpacz.

- Co ty mówisz?

- Mówię, jak jest. Każdego dnia budzę się i liczę na to, że stanie się jakiś cud i wrócimy tam, skąd przyjechaliśmy. Po dziewięciu latach mam dość Wielkiej Brytanii, ale z drugiej strony po tak długim czasie nie jest łatwo wrócić do Polski i zaczynać wszystko od początku.

Co ciekawe, Kamila, tak jak spora część Polaków mieszkających za granicą, nie sprzedała swojego mieszkania w Polsce. Wynajmuje je od lat licząc na to, że kiedyś tam wróci i zamieszka w nim znowu. Jej mąż już dawno sugerował, żeby je sprzedali i za te pieniądze kupili w końcu coś swojego w Londynie, zamiast wynajmować i niepotrzebnie napychać tylko kieszeń prywatnemu landlordowi. I chociaż mąż truje jej o tym pomyśle od lat, to Kamila nie zgodziła się sprzedać mieszkania w Polsce.

- To moje zabezpieczenie na przyszłość – mówi – Przynajmniej mam do czego wrócić. Zwłaszcza teraz, kiedy mamy dziecko. Nie chcę, żeby tutaj chodził do szkoły.

- Dlaczego? – pytam zaskoczona.

- Bo chcę, żeby chodził do szkoły w Polsce, tak jak ja i jego ojciec. Na naszym osiedlu jest bardzo dobra podstawówka.

- W Polsce?

- Tak. Ja ją skończyłam i z moimi koleżankami z dawnej klasy do dzisiaj utrzymuję kontakt. Czy to nie jest piękne?

- Myślisz, że twój syn w angielskiej szkole nie nawiąże przyjaźni na całe życie?

- Pewnie by tak się stało. Ale wolę wrócić do Polski. Tutaj nic nie jest pewne. A wszystko przez ten cały Brexit.

- Wiele osób tak uważa – dodaję.

- I wiele osób właśnie przez Brexit stąd wyjedzie, zobaczysz. Już wyjeżdżają.

- Zauważyłam – mówię.

- Nasi znajomi, z którymi znamy się od samego początku naszego przyjazdu do Londynu właśnie wrócili do Poznania. Wiesz, jak się poczułam, kiedy to się stało? Jakby ktoś mi odciął rękę. To byli nasi przyjaciele, nadal nimi są. Tylko teraz są bardzo daleko. I tutaj tak będzie zawsze. Nigdy nie masz gwarancji, że ktoś z kim się zaprzyjaźnisz nagle nie wyjedzie.

- Ale to samo dzieje się w Polsce. Stamtąd ludzie też wyjeżdżają, spójrz na nas.

Kamila uśmiecha się.

- Masz rację. Takie czasy, że wszyscy gdzieś się przemieszczają. Ale zawsze pozostaje rodzina, która już nigdzie się nie przeprowadzi. Poza tym mam dwie siostry, które mają swoje dzieci. I te dzieci znają mnie właściwie tylko przez telefon. A ja nie chcę być dłużej ciocią ze Skypa – mówi – Chcę być dla nich prawdziwą ciocią, do której można przyjść z każdym problemem.

Tęsknota za rodziną, za kuzynami i dziadkami jest, poza względami ekonomicznymi jednym z najczęstszych powodów powrotu do kraju. I już nie chodzi o nasz kontakt z dalszymi i bliższymi członkami rodziny w Polsce. Zakładając własną rodzinę nie chcemy skazywać naszych dzieci na brak kontaktu z nimi. Nie chcemy, by nasze dzieci rosły z dala od dziadków.

- Mój tato umarł dwa lata temu – mówi Kamila – To straszne, kiedy pomyślę, że mój syn nie miał nawet okazji poznać swojego dziadka. Ale mama jeszcze żyje i nie chcę zmarnować tej okazji. Chcę, by mój syn do niej chodził, a nie latał samolotem tylko w wakacje i na święta. Emigracja nie jest tego warta. To za duża cena, której nie mam zamiaru dłużej płacić. Kiedyś mówiło się, że rodzina jest święta. I ktoś, kto to powiedział miał rację.

Dopijamy nasze kawy, każda z nas kończy ciasto. Syn Kamili właśnie się budzi, trzeba wracać do domu. I zastanawiam się, w jakiej rzeczywistości obudzi się ten chłopiec za kilka lat? Czy mojej znajomej uda się wrócić do Polski? Czy może mąż przekona ją do pozostania za granicą? A może pojadą jeszcze dalej, do innego kraju? Przecież nikt z nas nie wie, co będzie w przyszłości.

Jedno jest pewne, po Brexicie coraz więcej Polaków rozważa wyjazd z Wielkiej Brytanii. Jedni chcą, jak to się u nas mówi zjechać do kraju, inni myślą o reemigracji, czyli podbijaniu kolejnych miejsc, a nawet kontynentów.

 

Małgorzata Mroczkowska

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
The subscriber's email address.