Skip to main content
Porady

Mamusiu, uważaj w sklepie na oszustów!

Nie należę do osób, które po ulicach chodzą z głową w chmurach. Kto mnie zna, ten wie, że raczej twardo stąpam po ziemi. A jednak nawet mnie spotykają sytuacje, o które nigdy bym siebie nie posądzała. 

Raz na jakiś czas, oby rzadziej niż częściej każdy z nas spotyka się z oszustwem. I nie zawsze chodzi o osobę, która nas wykiwała. Bywa, że oszustwem okazuje się zakup jakiegoś przedmiotu, na przykład zamówiona przez internet sukienka, która na zdjęcia wyglądała wspaniale, a po otworzeniu paczki okazała się rozczarowaniem. 

Rodzinka UK

Powrót do Polski z mężem…Anglikiem. Czy to w ogóle jest możliwe?

 

 

Taki oto dylemat ma jedna z moich znajomych. Po dziesięciu latach życia w Wielkiej Brytanii zaczęła poważnie zastanawiać się nad powrotem do swojej ojczyzny. Dlaczego tak późno, zapytacie. Jak to mówią, lepiej późno, niż wcale.

„Dziesięć lat temu wszystko było inne”, podkreśla „Byłam młoda i wydawało mi się, że potrafię góry przenosić. A teraz zrobiłabym wszystko, żeby zostawić te góry w spokoju i sama się do nich przenieść, niż je przenosić”.

Rodzinka UK

Lista odkrytych basenów w Londynie

 

Nie ma to jak popływać pod chmurką, prawda? W Polsce to dopiero są do tego warunki! Rzeki, jeziora i stawy są praktycznie w każdej okolicy. I właściwie wszędzie można sobie popływać. W Anglii jest nieco inaczej. Tutaj pływa się głównie na basenach. Ale, jak tu iść na basen, kiedy słoneczko przyjemnie grzeje?

Okazuje się, że i na to są sposoby. Dzisiaj u nas lista basenów odkrytych w Londynie.

Wychowanie

Mamo, w jakim kraju chcesz być pochowana?

Takie niespodziewane pytanie usłyszałam pewnego dnia od własnego dziecka. Bo akurat w szkole przerabiali temat lekko egzystencjonalny, i to jak pamiętamy i wspominamy zmarłych.

Trochę mnie zmroziło to pytanko. Raz, że nikt nie lubi rozmyślać o śmierci, zwłaszcza własnej, a dwa, że skąd ja niby mam to wiedzieć? Z drugiej jednak strony z dziećmi należy rozmawiać o wszystkim. O śmierci również.

Wychowanie

Polka w Abu Dhabi: Wielkanoc na Bliskim Wschodzie

To już nasze drugie Święta na Bliskim Wschodzie. Pierwsze było Boże Narodzenie, kiedy byli moi Rodzice i mieliśmy razem cudowny czas. Wszyscy bez wyjątku potrzebowaliśmy tego ciepła i słońca, które oferuje nam Abu Dhabi.

Teraz są u nas Rodzice Bartka, pogoda pomału przechodzi w letnią i czuć nadchodzące upały, aczkolwiek cały czas mimo 35 stopni za oknem, jakoś łatwo akceptuje się temperatury.

Nie zaprosimy twojego kolegi na urodziny, bo tylko zepsuje całą zabawę!

Nie zaprosimy twojego kolegi na urodziny, bo tylko zepsuje całą zabawę!

 

No jak byście się poczuli? A może ktoś z was już był w takiej sytuacji? Pal licho jeśli chodzi o to, że ktoś nas nie zaprosił na imprezę u wspólnych znajomych. Można jakoś przełknąć tę gorycz i co najwyżej obrazić się na nich. Jednak sytuacja wygląda całkiem inaczej, jeśli chodzi o dziecko. No, bo jak mu wytłumaczyć, że nie zostało zaproszone na urodziny, na które wybiera się pół jego klasy?

Kiedyś moja znajoma zapytała, czy zawsze odpraszamy na urodziny dzieci, które wcześniej nas zapraszały? Odpowiedziałam jej wtedy, że tak, i że zawsze urządzaliśmy takie imprezy w stałym, sprawdzonym gronie. Teraz, kiedy mój syn jest już starszy urodziny obchodzimy wyłącznie w wąskim, rodzinnym gronie.

Znajoma opowiedziała, że odkąd jej syn nie został zaproszony na urodziny koleżanki z klasy, przestała w ogóle zawracać sobie głowę tego typu imprezami. Mówi, że zrobiło się jej wtedy bardzo przykro, bo akurat z tamtą dziewczynką jej syn bawił się bardzo chętnie. Nie wiadomo, co było przyczyną nie zaproszenia go na tamte urodziny. Z tego, co znajoma powiedziała, byli na niej inni chłopcy, więc nie była to impreza tylko dla dziewczynek.

Rodzice, bo to oni głównie są odpowiedzialni za zapraszanie dzieci na urodziny kierują się różnymi motywami. Bywa, że jednym z nich jest złe zachowanie dziecka, którego się nie zaprasza.

- On tylko wszystko zepsuje, bo znowu będzie marudził i nic mu się nie będzie podobało! – pada często taki argument z ust rodziców, którzy w ten sposób chcą przekonać swoje dziecko, by nie zapraszało kłopotliwego gościa.

Prawda jest taka, że nikt nie lubi maruderów, ani krzykaczy i każdy chce się świetnie bawić. Imprezy urodzinowe, które są zwykle organizowane w restauracjach lub centrach zabaw są całkiem kosztowne i nikt nie ma zamiaru płacić za dziecko, które ma przez całą imprezę muchy w nosie lub rozrabia.

Każdy rodzic rozumie takie argumenty, ale z drugiej strony postawmy się w roli tego właśnie dziecka, które rozrabia. Przecież ono też ma uczucia i na pewno będzie mu przykro, że nie zostało zaproszone. Zwłaszcza jeśli następnego dnia w szkole wszystkie dzieci będą rozmawiać o urodzinach, na których go nie było.

Nie zapraszanie takich dzieci na wspólną zabawę nie nauczy dziecka grzeczności. Jest za mały, by wyciągnął wnioski z takiej lekcji. Może, co najwyżej się rozpłakać, a biedna matka będzie musiała mu długo tłumaczyć, dlaczego tak się stało. O ile w ogóle będzie w stanie przyznać się do prawdy.

Rodzice bywają okrutni wykluczając z grona gości urodzinowych nielubiane dzieci. Bywa też, że za taką decyzją stoi inny, równie bolesny argument. Solenizant może przyjaźnić się z jakimś dzieckiem, ale jeśli matka tego dziecka podpadła rodzicom i nie jest mile widziana, to nie ma szans, by było zaproszone, zwłaszcza na urodziny odbywające się w domu. A przecież w takich sytuacjach cierpi nie tylko nasze własne dziecko, ale także to drugie, to nie zaproszone na urodziny.

Prawda jest taka, że skoro jesteśmy dorośli, to powinniśmy umieć unieść się ponad emocje, które nie są dobrym doradcą i tego jednego dnia zrobić dziecku przyjemność. Dla naszego małego solenizanta największym prezentem będzie zaproszenie tych gości, których chce ono, a nie my. Powinniśmy, przynajmniej w takim dniu zacisnąć zęby i pogodzić się, że być może będzie trochę hałasu, będzie narozrabiane, ale przynajmniej nasz maluch będzie wniebowzięty. Dzieci są tylko dziećmi i mają prawo szaleć, zwłaszcza w takim dniu.

Jest jeszcze jeden sposób na to, by uniknąć dwuznacznych sytuacji i niezręczności przy zapraszaniu gości, zwłaszcza tych niechcianych. Otóż można w ogóle nie urządzać hucznych urodzin. Nie ma przecież takiego obowiązku. Coraz popularniejsze stają się właśnie urodziny skromne, w gronie rodzinnym, na co właśnie od pewnego czasu zdecydowaliśmy się w naszym domu. Jeśli chodzi o szkolne urodziny, to rozwiązujemy je tak, jak rozwiązywali to nasi rodzice w naszych czasach szkolnych. W Polsce uczeń w dniu swoich urodzin szedł do szkoły z torbą cukierków i częstował całą klasę. I tak właśnie postępujemy w Anglii. W dniu urodzin nasz syn zabiera do szkoły słodycze dla kolegów i tort, którym się dzieli ze wszystkimi. Zwykle kupuję na tę okazję tort prostokątny, żeby łatwiej było go pokroić nauczycielom. Pamiętam też, kiedy pewnego razu nauczycielka nie zgodziła się na dmuchanie świeczki ze względów … bezpieczeństwa. Jednak nawet bez tej świeczki na torcie impreza szkolna z tego, co mi wiadomo była bardzo udana. I wszyscy byli zadowoleni, a to jest najważniejsze.

 

Małgorzata Mroczkowska

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
The subscriber's email address.