Skip to main content
Porady

Znalazłam telefon na ulicy, czyli krótka historia dająca wiele do myślenia

 

To był zwyczajny, szary dzień, jaki zdarza się każdej matce odprowadzającej swoje dziecko do szkoły. Po odstawieniu dziecięcia do placówki, do której uczęszcza od lat kilku, udałam się w kierunku swojej pracy. Tak się składa, że idąc na przystanek mijam szkołę średnią. I akurat tego dnia właśnie zauważyłam leżący na chodniku telefon.

Telefon był taki sam jak mój, ten sam model. Rozejrzałam się, ale nie było nikogo oprócz mnie. Było już dobre kilkanaście minut po dzwonku, ulica ucichła od dzieciaków, które zniknęły za bramą szkoły na południu Londynu.

Kultura

Aplauz! Rusza największy festiwal polskiej piosenki poza granicami

Z dumą i radością informujemy, że portal Mums from London dołączył do patronów medialnych największego Festiwalu Polskiej Piosenki poza granicami kraju - Aplauz 2018, którego II edycja odbędzie się w dniach od 5 do 7 maja w Peterborough - Wielka Brytania.

Celem Festiwalu jest promocja polskiej kultury i piosenki wśród dzieci i młodzieży mieszkającej poza granicami kraju, a także kształtowanie i  promowanie wokalnych talentów. W wydarzeniu mogą wziąć udział dzieci i młodzież do osiemnastego roku życia.

Porady

Zapisujemy dziecko do brytyjskiej szkoły

 

W większości miast podania o przyjęcie dziecka do szkoły rozpoczynają się we wrześniu i kończą w połowie stycznia. Oznacza to, że jeśli chcemy, aby nasza pociecha uczęszczała do szkoły od września następnego roku, to jak najwcześniej powinniśmy rozglądać się za zorganizowaniem odpowiedniego miejsca.

System doboru odpowiedniej szkoły działa na wyspach zupełnie inaczej niż w Polsce. Dzisiaj przyjrzymy się temu systemowi i miejmy nadzieję, rozwiejemy wątpliwości wielu matek.

Jaki rodzaj szkół istnieje na Wyspach Brytyjskich?

Porady

Złamane serce, depresja i moje emigracyjne życie w UK

 

Kilka dni temu spotkałam pewną kobietę, która podzieliła się ze mną swoimi przemyśleniami na temat życia w Wielkiej Brytanii. Opowiedziałam jej o tym, że prowadzę portal dla polskich rodzin, zapytałam, czy mogę opisać naszą konwersację, ponieważ wydała mi się bardzo ciekawa. Zgodziła się, pod warunkiem, że zrobię to anonimowo.

Zdrowie

Stulejka u chłopców: jak rozwiązać bolesny problem krok po kroku

Stulejka to męskie schorzenie wrodzone polegające na zwężeniu ujścia napletka, które uniemożliwia lub bardzo utrudnia ściąganie go. Jeśli nie możemy ściągnąć napletka, między nim a żołędzią gromadzi się wydzielina, która może utrudniać wydalanie moczu. Jak poradzić sobie z tym problemem? Jak pomóc dziecku?

Dzisiaj skupimy się na tym, jak rozwiązać problem stulejki w Wielkiej Brytanii.

W języku angielskim problemy tego typu określa się mianem Male circumcision i polega na chirurgicznym usunięciu zrośniętego napletka.

Pamiętnik pisany przez dzieci dwujęzyczne. Dlaczego warto założyć dziennik wydarzeń.

Pamiętnik pisany przez dzieci dwujęzyczne. Dlaczego warto założyć dziennik wydarzeń.

 

Pamiętacie czasy, kiedy pisało się pamiętniki? Tak, tak. Takie tradycyjne, prowadzone w papierowych zeszytach. Codziennie zapisywało się kartki wydarzeniami z minionego dnia, czasem wklejało się tam zdjęcia swoje, lub wycięte z gazety. Bo przecież kiedyś kupowało się też gazety papierowe, nie to co dzisiaj, wszystko znajdujemy i czytamy w internecie. Może warto wrócić do tej pięknej tradycji? A może warto namówić na prowadzenie pamiętnika nasze dzieci?

W mojej klasie, w czasach szkoły podstawowej wszyscy pisali pamiętniki. Niektórzy przynosili je czasem do szkoły, żeby się nimi pochwalić. Elka, moja przyjaciółka przynosiła pamiętnik w tornistrze, bo po pierwsze zawsze chciała mieć go przy sobie. I wcale nie dlatego, że była do niego przywiązana, ale z obawy, że pod jej nieobecność w domu, ktoś mógłby tam zajrzeć i przeczytać o wszystkich tajemnicach, które Elka w nim opisywała. Elka chowała pamiętnik przed bratem, który jak każdy brat był bardzo ciekawy, o czym Elka w nim codziennie pisze. Po drugie, Elka przynosiła pamiętnik do szkoły, bo pisała w nim w czasie przerwy. Pamiętam, jak siadałyśmy na podłodze, na korytarzu szkolnym i każda z nas wyjmowała swój zeszyt. Elka pisała w pamiętniku, a ja bazgroliłam rysunki na ostatniej stronie zeszytu do matematyki. I oczywiście w tym czasie rozmawiałyśmy na wszystkie życiowe tematy, te najważniejsze, rzecz jasna. Jednym z takich globalnych tematów był na przykład Wojtek z ósmej „C”, w którym wszystkie się kochałyśmy, a on nie kochał się w żadnej z nas, bo wolał kopać piłkę na boisku. Łamał nam serca, ten Wojtek, ale przynajmniej miałyśmy z czego wyżalić się na stronach naszych pamiętników.

W klasie krążyły też pamiętniki nie osobiste, czyli takie do ogólnego wglądu. Pisało się w nich pytania ogólne. Każde pytanie było ponumerowane i każdy uczeń miał za zadanie odpowiedzieć na takie pytanie własnymi słowami. Pytania były bardzo ważne, na przykład: Jak nazywa się twój ulubiony zespół?, albo Co najbardziej lubisz jeść na obiad? Były tam jednak też pytanie wpływające na rozwój wyobraźni, typu: Jakie jest twoje największe marzenie? Co chcesz robić w przyszłości? Ile chcesz mieć dzieci? Co byś zrobił, gdybyś wygrał milion w totka?

 

Wszystko to było dla nas bardzo ciekawe i inspirujące. Dzięki takim wpisom mogliśmy się lepiej poznać i odkryć przed sobą nawzajem swoje najskrytsze marzenia.

Pamiętnik osobisty, ten trzymany pod poduszką i chowany skrycie przed rodzeństwem pozwalał nam bardziej oswoić się z otaczającym nas światem i lepiej go zrozumieć. Na stronach pamiętnika można było się wypłakać do woli, ponarzekać, ale też i cieszyć się z największych drobnostek. I co najważniejsze, o czym pisząc pamiętnik nie myślało się wcale, została po naszych przemyśleniach pamiątka na całe życie.

Po latach, wracając do tej lektury pewnie łza w oku nam się zakręciła, bo i babci, u której byliśmy na szarlotce nie ma już wśród nas, a i towarzystwo ze starej klasy wykruszyło się i z nikim z tamtych lat już się nie spotykamy.

Dlaczego warto zachęcić nasze dzieci do pisania pamiętnika? Przede wszystkim po to, by kształcić i rozwijać z nich umiejętność posługiwania się językiem pisanym. Przelewanie własnych przemyśleń na papier ułatwi im w przyszłości pisanie wypracowań.

Prowadzenie dziennika wydarzeń jest szczególnie ważne dla dzieci dwujęzycznych, na co dzień uczących się w kraju innym niż Polska. Jest to doskonała forma nauki i utrwalania pisania w języku polskim.

I wcale nie koniecznie trzeba taki dziennik prowadzić w zeszycie. Dzisiaj mamy do tego celu o wiele lepsze narzędzia, jakie daje nam internet. Możemy nawet całkiem małym dzieciom założyć bloga, którym początkowo razem będziemy opisywać wydarzenia minionego dnia. Na blogu można w łatwy i szybki sposób wklejać zdjęcia zrobione podczas rodzinnej wycieczki telefonem. A kiedy dziecko podrośnie, i załapie bakcyla pisania, będzie prowadziło taki blog samodzielnie.

Nauczy się pięknie posługiwać językiem i będzie miało wspaniałą pamiątkę w przyszłości.

Prowadzenie pamiętnika na blogu internetowym jest darmowe. Jedyny koszt, jaki ponosimy to czas poświęcony na zapisywanie naszych własnych przemyśleń. Warto zaangażować w taką naukę, poprzez zabawę nasze dzieci. Opisywać można przecież wszystko, nie tylko wycieczkę do bardzo ważnego muzeum, ale nawet wyjście do sklepu po mleko. Przecież świat dziecka jest bardzo ciekawy. Wystarczy tylko się mu trochę przyjrzeć i zachęcić do przelewania tych przemyśleń na strony bloga, lub pamiętnika prowadzonego tradycyjnie, w papierowym zeszycie.

 

Małgorzata Mroczkowska

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
The subscriber's email address.