Skip to main content
Rodzinka UK

Dlaczego przyjechaliście właśnie do Wielkiej Brytanii?

 

Co sprawiło, że wybraliśmy Wielką Brytanie jako kraj swojego zamieszkania? Dlaczego właśnie Wyspy, a nie Tak popularne Niemcy, czy Szwecja?

Po wejściu Polski do Unii Europejskiej w 2004 Polacy ruszyli na Zachód. Najwięcej z nas, jak pokazują badania osiedliło się na Wyspach Brytyjskich. Jakie czynniki najbardziej wpłynęły na ten wybór?

Rodzinka UK

Polska przychodnia w UK zamknięta w atmosferze skandalu. Co z dokumentacją pacjentów?

Wracamy do kontrowersyjnego tematu zamknięcia bardzo popularnej również wśród naszych Czytelników Zielonej Przychodni, zwanej też Green Surgery, która miała swoje oddziały w Londynie, Bristolu i Machesterze.

Jak wiadomo całą spółką zarządzała doktor Krystyna Tajchman, która pracowała w przychodni również jako lekarz ginekolog. Na stanowiskach kierowników i menadżerów przychodni zatrudnieni byli również mąż lekarki oraz jej dwaj synowie.

Porady

Co przywieść z Anglii w prezencie?

 

To pytanie często spędza sen z powiek wielu z nas. Przecież jadąc do Polski do rodziny nie wypada przyjechać z pustymi rękami. Co kupić w prezencie?

Przede wszystkim warto przywieźć coś, czego w Polsce nie ma. Ba! Łatwo powiedzieć. Przecież żyjemy w czasach, gdzie wszystko da się kupić, jeśli nie w osiedlowej galerii handlowej, to można ściągnąć upragnioną rzecz przez internet. A jednak okazuje się, że mimo wszystko wielu rzeczy w Polsce wciąż brakuje i wciąż są drobiazgi, które kupimy tylko w Wielkiej Brytanii.

Zdrowie

Badania okresowe krwi w Anglii: dlaczego pacjenci nie otrzymują wyników badań?

Dlaczego w Anglii nie jest popularne wysyłanie pacjentów na badanie krwi?Co powinno nas zaniepokoić w zachowaniu dzieci? Czy to nie dziwne, że w Anglii pacjent nie dostaje wyników badań i czy zapewnianie, że wszystko jest dobrze powinno nam pacjentom wystarczyć? Zapraszam na rozmowę, którą przeprowadziłam w polskiej klinice w Londynie:

https://www.youtube.com/watch?v=ZJEWjXm4Vb8

 

Rodzinka UK

Na emigracji nikt nie jest szczęśliwy

 

Po Brexicie coraz więcej Polaków wybiera opcję powrotu do ojczyzny. Nawet wśród moich znajomych zauważyłam ten trend. Co sprawia, że postanawiamy wrócić do Polski? Okazuje się, że powody bywają całkiem prozaiczne.

Problemy dwujęzyczności

Problemy Dwujęzyczności Czyli Nie Będę Mówić Wcale!


 

Tego lata Antek przeżył dwa bardzo stresujące momenty. Pierszy gdy po przyjeździe do dziadków musiał przestawić się na polski, drugi gdy wrócił do UK i znowu musiał zacząć mówić po angielsku. Jego reakacją na te dwa zdarzenia było zaprzestanie mówienia i wycofanie. O dwujęzyczności mówi się jedynie wyliczając jej pozytywne aspekty. Najczęściej przemilcza się, że jest też cena, którą dziecko płaci. To ogromny stres i co za tym idzie blokada w mówieniu gdy język wkoło nagle się zmienia.

 

Przed wakacjami w Polsce Antek mówił tylko po angielsku. Oczywiście rozumiał język polski ale zawsze odpowiadał po angielsku. Ten język był dominujący. Nie mogłam znaleźć sposobu aby go przekonać do mówienia w języku rodziców. Próbowałam z piosenkami, kupiłam kilka płyt z polskimi piosenkami dla dzieci. Codziennie rano słuchaliśmy też Polskiego Radia Dzieciom z aplikacji telefonicznej. Grają tam piosenki, które pamiętam z dzieciństwa i śpiewałam je razem z radiem Antkowi. Sama byłam zdziwona, że ciągle znam słowa „Jagodki, jagódki, czarne jagodki” albo „Moj dziadek dał mi psa”. To jednak nie sprawiło, że Antek zaczął mówić po polsku. Ciągle odpowiadał po angielsku. Gdy przyjechaliśmy do moich rodziców na wakacje nic się nie zmieniło. Antek nadal mówił tylko po angielsku. Wiedział, że ja  i jego tata go rozumiemy. Nie interesowało go że inni nie wiedzą co mówi. Wszystko się zmenilo gdy wyjechałam i zostawiłam go z dziadkami. Nagle nikt go nie rozumiał. Jego frustracja narastała. Gdy mówił coś do dzieci na placu zabaw nie było żadnej odpowiedzi. Na słowa „look at this” albo „come on, lets go” żadne dziecko nie reagowało.

 

Antek przestał mówić w ogóle. Burczał tylko. Trwało to około tygodnia. Potem powoli zaczął mówić po polsku. Na początku pojedyncze słowa, potem odważniej całe zdania. Może zauważył że to działa, jest słuchany. Znowu stał się tym samym gadatliwym Antkiem, tylko teraz mówił już polsku. Gdy słyszałam go przez telefon śmiałam się z jego akcentu. Ale i twardy akcent powoli zaczął ustępować. Choć pewnie nie pozbędzie się go nigdy i jego „barrrdzo dobrze” zawsze będzie brzmiało trochę inaczej.

Po powrocie do Anglii znowu niestety zamilkł. Chciał porozmawiać z sąsiadem, opowiedzieć mu o wakacjach ale ten go nie rozumiał. Przeżył kolejny szok. Gdy poszliśmy na plac zabaw do parku chciał zaraz wracać do domu gdy zobaczył i usłyszał inne dzieci. Antek wycofał się tak bardzo, że nawet nie chciał jeździć z nami na zakupy. Najlepiej czuł się z nami w domu, gdzie mógł mówić po polsku i był rozumiany.

Po kilku dniach od przyjazdu z wakacji rozpoczęliśmy przygotowawcze sesje w nowym przedszkolu. Przez 3 dni chodziliśmy na godzinę żeby Antek mógł poznać nowych kolegów i panie. Ostrzegłam, że dziecko właśnie wróciło z Polski nie chce mówić po angielsku. Tłumaczyłam, że on wszystko rozumie, jeszcze 5 tygodni temu to właśnie angielski był jego dominującym językiem. Panie zakwalifikowały go jako nie mówiące po angielsku i przydzieliły do pani, która zajmuje się takimi dziećmi. Antek rzeczywiście wydawał się bardzo wystraszonym i nic nie rozumiejącym dzieckiem. Gdy przyszedł czas na zostawienie Antka w przedszkolu na cały dzień, byłam jednak spokojna. Jego nowa opiekunka okazała się bardzo dobrze przygotowaną i rozumiejącą dwujęzyczność osobą. A Antek zaczął się powoli otwierać. Po pierwszych dniach Antka w przedszkolu usłyszałam od jego wychowawczyni, że mówi on świetnie po angielsku, zna wszystkie, kolory i potrafi liczyć. Z dnia na dzień strach przed mówieniem po angielsku ustępował, a Antek swoje nowe przedszkole bardzo polubił.

 

Obecnie Antek mówi w domu po polsku, wszędzie indziej po angielsku. Potrafi się bez problemu przestawić. Z naszym siasiadem też znowu są kumplami, słyszałam jak dyskutują.
Mogę z duma powiedzieć, że mam w pełni dwujęzyczne dziecko.

 

 


Autor: Monika Zboinska 

http://www.antekathome.co.uk/

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
The subscriber's email address.